Dni adaptacyjne, mające w założeniu trwać 23-26 streścili mi w jednym pieknym dniu kończącym sie o 20.45. I jakże mam wracać sama, samiuteńka w ciemną noc na drugi koniec miasta, na drugą strone Warty? (osobiście wolę chyba Wisłę, ale to zapewne przyzwyczajenie). Najwyższy czas zainwestować w gaz, którym nie pogardziłby nawet McGyver. I mimo, iż zwykle nie lubię, jak się mnie odprowadza, tym razem nie miałabym nic a nic przeciwko.

Zagrajmy. Kto pierwszy powie kocham, odpada.
(Nie macie żadnych szans).